Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/9216 K.2020/7529

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ... hakkında katılan ...’a karşı hakaret, yaralama ve birden fazla kişiyle silahla tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ... hakkında ... ve ...’a karşı hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların temyiz edilmediği belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında yaralama ve hakaret eylemlerinden hükmolunan mahkumiyet kararlarında öngörülen cezalartın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hayasızca hareket suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hayasızca hareket eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararının ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı yaralama eyleminden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyizinde;

Sanık ... hakkında yaralama eylemi nedeniyle meşru savunma hükümleri uygulanırken, CMK’nın 223/2-d madde ve fıkrası uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı katılan ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. madesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası, "CMK’nın 223/(d) maddesi uyarınca sanığın eylemi meşru savunma kapsamında kaldığından beraatine" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

D-Sanık ... hakkında birden fazla kişiyle silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararının temyizine gelince;

Başkaca nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezası “sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluştuğu” gerekçesiyle TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, bununla çelişkili olarak “tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkemede kanaat oluşmadığı” belirtilerek CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanık ... ve eşi ... tarafından yapılan hayasızca hareketler nedeniyle sanıkların katılan ...’ın evine gittiklerinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, TCK’nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,