Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/9610 K.2020/7357

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suç tarihinde sabıkasız olan, dosyaya yansıyan somut olumsuz tutum ve davranışı belirlenmeyen, yüklenen suçları ikrar ederek yargılamaya yardımcı olan sanık hakkında, dosya kapsamına ve sanığın durumuna uygun düşmeyen gerekçelerle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,

2) Kabule görede; sanığın savunmalarında, gürültü yapılması konusundan çıkan tartışmada katılanın da kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,