Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/9894 K.2020/7156

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın savunmasında mağdurun kendisine küfür etmesi ve yerden eline taş alması üzerine tüfekle ateş ettiğini beyan etmesi, tanık ...'in kollukta sanık ile mağdur arasında küfürleşme olduğunu, birbirlerini darp edecekleri esnada kendilerini araladıklarını, Cumhuriyet Savcılığı'ndaki beyanında, temyiz dışı sanık ... ile mağdurun birbirlerine küfür ettiklerini ancak ne söylediklerini duymadığını, daha önceden husumetli olduklarını sonradan öğrendiğini, araca binip gittikleri esnada arkadan mağdurun temyiz dışı sanık ... ...'ya ya da sanık ...'ye hakaret ettiğini duymadığını,

kovuşturma aşamasında ise yine temyiz dışı sanık ... ile mağdur arasında tartışma olduğunu ancak ne söylediklerini duymadığını , daha sonra araca binip ilerlerken mağdurun küfür ettiğini ve taş attığını, sanığın aracı geri sürdüğünü, ... ile mağdur arasında tartışma başladığını ve sanığın av tüfeğini çıkartarak mağdura doğrulttuğunu, kendisinin müdahale etmesi üzerine havaya ateş açtığını beyan etmesi ve mahkeme tarafından tanığın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla sorulduğunda, kovuşturma aşamasındaki beyanının doğru olduğunu belirtmesi karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak,

sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,