Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/1085 K.2020/13232

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yalnızca sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin temyiz edildiği belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Sanığın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanığın mağdur ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'ın aşamalarda silahla tehdit suçunu kabul etmemesi, mağdur ...'nun, soruşturma evresinde kollukta verdiği ifadede, kendisine bıçak gösteren şahsın kim olduğunu açıkça belirtmemesi, kovuşturma evresinde ise havanın karanlık olması nedeniyle bıçağın kimde olduğunu görmedim şeklindeki anlatımı, suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın ele geçmemiş olması, mağdurun yanında bulunan tanık ...'ın da aşamalarda bıçağın kimde olduğunu görmediğini beyan etmesi karşısında, sanık, mağdur ve tanık anlatımlarının yöntemince irdelenmesi,

ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatımlara hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,