Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/10967 K.2018/9308

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, suç tarihinden sonra, ancak hüküm tarihinden önce İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.02.2015 tarih, 2014/773 E. ve 2015/127 K. sayılı kararıyla akıl hastalığı sebebiyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca kısıtlandığının anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede, azalmış olup olmadığı" konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2-Sanığın TCK'nın 32. madde kapsamında olmadığının ve eyleminin de aynı Kanunun Kanunun 106/1. madde ve fıkrasının birinci cümlesi kapsamında olduğunun değerlendirilmesi halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,