Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/11512 K.2018/9655

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise,suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık ...'ın, iddianameye konu mesajla tehdit eylemini kabulü ve aynı mesaj içeriğinde yer alan tehdit sözlerinin aynı kasıtla işlendiğinin anlaşılması karşısında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesinin hukuki anlamda söz konusu olamayacağı gözetilmeden, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b-Sanığın, müştekiye yönelttiği "kendini adamdan saydın" şeklindeki sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi ve bu suçun sabit olduğunun kabul edilmesine göre de; katılanın da, sanığa hakaret ettiğinin kabulü karşısında, TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,