Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/11769 K.2017/16688

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinin 1. cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında, Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01.12.2009 tarih ve 2008/1088 Esas, 2009/677 Karar sayılı ilamıyla CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresi uygulanmasına dair kararın 16.02.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarih ve 2013/110 Esas, 2014/567 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında hükmedilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK 231/11. maddesi anlamında kesin hüküm niteliğinde olmadığı gözetilmeden, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı şekilde karar verilmesi,

3-Kabule göre ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,