Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/12131 K.2018/10162

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın, müştekilere yönelik tehdit eylemini, TCK'nın 86/3-a maddesi kapsamındaki yaralama eylemleriyle birlikte gerçekleştirdiği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, yaralama eylemlerine ilişkin davanın bu dosyadan tefrik edilerek,

başka bir esas numarasına kayıtla yargılamaya devam edildiğinin belirtilmesi ve sanık hakkında yaralama suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmesi halinde 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi gereğince uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, UYAP sisteminden yapılan kontrolde, Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/150 esas, 2016/107 karar sayılı dosyasında sanık hakkında yaralama suçlarından mahkumiyet hükümleri verildiğinin anlaşılması nedeniyle, dosyanın akıbeti araştırılarak,

sonucuna göre, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;