Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/12786 K.2018/12233

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08/09/2015 tarihinde verilen ve suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 106/1-1.cümle, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 223. maddesi kapsamında hüküm niteliğinde bulunmadığı ve kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilmeyerek, sonuç ceza; 2 ay 15 gün hapis karşılığı 1500 Türk lirası adli para cezası yerine, 2 ay 6 gün hapis cezası karşılığı 1320 Türk lirası adli para cezası olarak eksik belirlenmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,