Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/12870 K.2019/10558

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın yokluğunda karar verilerek 19/04/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra sanık tarafından yapılan temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında tehdit eyleminden verilen beraat hükmünün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığın, katılan ...'un cep telefonuna ekran çıktıları alınarak tespit edilen mesajları göndermek suretiyle ve iddianamede yer alan ''ulan şerefsiz, seni tehdit ediyorum, gelip senin karını paranın yerine alacağım, onursuz herif, üç kağıtçı" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturduğu halde yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

3-Bozma kararına uyulması ve eylemin gerçekleştiğinin kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,