Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/13119 K.2018/13969

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıkla mağdurun olay öncesinde birlikte inşaat işi yaptıkları, olay tarihinde kendisinden ayrı olarak inşaat işine başladığını düşünen sanığın, mağdurun kullandığı cep telefonuna mesajla gönderdiği iddia ve kabul edilen; “... sana o işi yaptırmıcam o insaatada sabah gelcem inşallah orda yakalarim ...” şeklindeki sözlerinin TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki basit tehdit suçunu oluşturması ve mağdurun şikayetten vazgeçmesi karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,