Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/14060 K.2018/13580

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kabule göre de; tekerrüre esas alınan Bursa 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/733 Esas, 2014/710 Karar sayılı mahkumiyetin TCK 50/1-a maddesi uyarınca hapisten çevrili adli para cezasına ilişkin ve temyizi kabil hüküm olduğu halde, mahkemece kesin olduğunun belirtilmesi ile kesin olduğu düşüncesiyle müdafiisiz sanığın hükmü temyiz etmemesi üzerine hükmün kesinleştirilmesi, dolayısıyla söz konusu mahkumiyetin kesin nitelikte ve temyize tabi olmayan bir karar gibi işlem yapılarak kesinleştirilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,