Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/14356 K.2018/13359

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; duruşmada sanığın olumsuzluğunun gözlemlendiğine ilişkin somut veriler olmadığı, sanık müdafiinin 06/04/2016 günlü celsede lehe hükümlerin uygulanmasını istediği ve cezanın alt sınırdan verildiği gözönüne alındığında, tehdit suçundan kurulan hükümde, "Sanık maddi hakikatin ortaya çıkmasına yardımcı olmadığından lehine TCK'nın 62. maddesinin verilen ceza hükümleri yönünden uygulanmasına takdiren yer olmadığına" biçiminde kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,