Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/14725 K.2018/14747

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; sanık, müdafii hazır olmadan alınan kolluk ifadesinde yüklenen suçu ikrar etmiş ise de, duruşmada yüklenen suçu işlemediğini savunması karşısında, olay gününe ilişkin HTS kayıtları istenilerek tüm kanıtlar toplanıp değerlendirilmeden, gerekçeli kararda sanığın soruşturmada müştekinin beyanlarıyla uyumlu olacak şekilde suçlamayı kabul ettiğinden bahisle, CMK’nın 148/4. maddesindeki “Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz” şeklindeki düzenleme de gözönüne alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,