Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/14903 K.2018/14078

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz isteminin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olduğu ve sanığın tehdit eylemini aynı zamanda üstsoya karşı yaralama eylemiyle birlikte gerçekleştirdiği anlaşıldığından, uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemece, sanık ile katılan arasında başlayan tartışmanın karşılık küfürleşme boyutuna ulaştığı, devamında ise sanığın katılanı tehdit ettiğinin kabul edilmesi ve hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 129/3 maddesinin uygulanması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre tehdit suçunda TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,