Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/15137 K.2018/18112

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında hakaret suçundan ceza tayin edilirken seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, hapis cezasının TCK'nun 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı maddenin 2. fıkrasına aykırı davranılması,

b) Sanıklar hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1. cümlesi uygulanarak verilen 10 ay hapis cezası üzerinden, TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 12 ay 15 gün hapis cezası yerine 12 ay hapis ve bu ceza üzerinden de TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince 7.500,00 TL adli para cezası yerine 7.200,00 TL olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi,

./..

.2.