Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/15618 K.2020/16593

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ile katılan boşanmış oldukları için TCK'nın 86/3-a maddesinin uygulanmayacağı gözetilmemiş ise de temel ceza alt sınırdan belirlenip aynı Kanunun 86/3-e maddesi gereğince bir kez artırım yapıldığından sonuca etkili olmayacağı anlaşılmakla, bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Kasten yaralama suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

1-Sanığın kasten yaralama suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Silahla tehdit suçundan kurulan hükümde ise;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,