Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/16672 K.2018/15571

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında adli sicil kaydına konu Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2015 tarih, 2014/680 E., 2015/180 K.sayılı, 25/05/2015 kesinleşme tarihli ilamı ile şantaj ve hakaret suçlarından ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği buna karşın bu suçun HAGB kararının kesinleşmesinden dolayısıyla denetim süresi başlamadan önce 22/04/2015 tarihinde işlendiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkemesine ihbarda bulunulması,

2-Kabule göre de. 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

kasten yaralama suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, kasten yaralama suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,