Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/16781 K.2018/15879

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın, her iki katılanın cep telefonlarına göndermiş olduğu mesaj içerikleri ile gönderildikleri zaman dilimi göz önüne alındığında; mesajlarda geçen sözlerin, her iki katılanı da hedef alacak şekilde, aynı gün içerisinde, kısa aralıklarla ve tek suç işleme iradesi ile söylendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından belirlenecek temel cezadan, TCK'nın 43/2. maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/1. maddesine göre artırım yapılması, 3-Suç tarihinin, hakaret ve tehdit içeren mesajların gönderildiği 15.11.2013 yerine, 15.11.2013-17.11.2013 şeklinde hatalı belirlenmesi,

./..

.2.

ET