Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/17538 K.2017/14148

Basit yaralama suçundan sanık....’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi hükümleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 07/01/2015 tarihli ve 2014/253 esas, 2015/14 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 17.01.2017 gün ve 94660652-105-48-9236-2015-KYB sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/4911 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Mahkemesince, hükmün 1 nolu bendinde, sanığın mükerrir kişiliği nedeniyle seçimlik cezalardan hapis cezasının belirlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis cezası yerine, 25 tam gün karşılığı adlî para cezası şeklinde yazılmasında,

2-Evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

3-5320 sayılı Ceza Muhakemesi Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, tekerrüre esas olan hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1-1. bendi ile 305/son maddelerine göre iki bin liraya kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olması karşısında,

sanığın sabıkasına esas teşkil eden Köyceğiz Sulh Ceza Mahkemesinin 25/12/2007 tarihli ve 2007/10-134 sayılı kararı ile verilen mahkumiyetin 500.00 Türk Lirası olduğu nazara alındığında cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay

Sanık hakkında TCK'nın 86/2, 29 ve 62. maddelerine göre kurulan hükümde mükerrirlik nedeniyle hapis tercih edilerek verilen 30 gün hapis cezasının 62. madde ile 1/6 oranında indirim sırasında 25 gün hapis cezası yerine 25 gün adli para cezası olarak ifade edilmesi, sanığın önceden hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmadığı halde TCK'nın 50/3.

maddesine göre kısa süreli cezanın tedbire çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın sabıkasında yer alan 500. TL adli para cezasından ibaret mahkumiyetin karar tarihi itibariyle kesin olup TCK'nın 58. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2-Hukuksal Değerlendirme

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında TCK'nın 86/2. maddesine göre kurulan hükümde, mükerrirlik nedeniyle hapis cezası tercih edildiği halde sonuç cezanın 25 gün hapis yerine 25 gün adli para cezası olarak ifade edildiği ve TCK'nın 50/3. maddesi gereğince “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” düzenlemesi karşısında sanığa tayin olunan kısa süreli 25 gün hapis cezasının 50/1 maddede yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi zorunlu olduğu halde buna uyulmadığı, yine sanığın sabıkasında yer alan ve CMUK'nın 305/son maddesinin hükmü karşısında verildiği tarih olan 25/12/2007 itibariyle kesin olan 500.

TL adli para cezasının koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 58. maddesine göre tekerrüre esas alınması suretiyle verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğu anlaşılmaktadır.

3-Sonuç ve Karar

Yukarıda açıklanan nedenlerle,