Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/17844 K.2017/17987

Tehdit ve kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 86/2, 62/1 (iki kez) ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2011/811 esas, 2013/819 sayılı kararını müteakip, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-c, 86/2, 62/1 (iki kez) ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

hapis cezasının aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2016 tarihli ve 2016/468 esas, 2016/652 sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 09.04.2017 gün ve 94660652-105-34-3460-2017-KYB sayılı istemleri, ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2017 günlü ve 2017/23927 sayılı tebliğnamesiyle ve bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre,

1-Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19/09/2008 tarihli ve 2008/12198 esas, 2008/9890 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan karar verilmesinde,

2-Kayden 23/09/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 07/10/2007 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

3-Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03/02/2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 sayılı ilamında da belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, somutolayımızda suça sürüklenen çocuk hakkında Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2011/811 esas, 2013/819 sayılı ilamına konu ilk kararın itiraz edilmeksizin 26/11/2013 tarihinde kesinleştiği, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihli ve 2014/362 esas,

2016/294 sayılı kararına konu 2. suçun ise 23/05/2014 tarihinde işlendiği ve söz konusu bu kararın 07/06/2016 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, sanık hakkında duran zamanaşımı süresinin 23/05/2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, suçun işlendiği 07/10/2007 tarihi göz önüne alındığında, kararın verildiği 03/11/2016 tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay Dosyanın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuk ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 86/2, 62/1 (iki kez) ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2016 tarihli ve 2016/468 esas, 2016/652 sayılı kararının, usul ve yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır. 2-Hukuksal Değerlendirme

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuk hakkında Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2011/811 esas, 2013/819 sayı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleşmesinden sonra, deneme süresi içinde yeniden suç işlendiğinden dosya ela alınarak hükmün açıklanmasına karar verilmiş olup, mahkemece duruşma açılmasını müteakip, suça sürüklenen çocuğun celp edilmesi,

varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği, yine, kayden 23/09/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 07/10/2007 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmaması ve, suçun işlendiği 07/10/2007 tarihi göz önüne alındığında, kararın verildiği 03/11/2016 tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulmasında,

isabet görülmediğinden ilgili kararın bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 106/2 ve 86/2 maddelerine göre açılan davada, kayden 23/09/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 07/10/2007 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 10/10/2013 tarihli ilk kararın itiraz edilmeksizin 26/11/2013 tarihinde kesinleştiği böylece zamanaşmıı süresinin durduğu ve deneme süresi içinde yeni suçun işlendiği 23/05/2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı,

66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 ay dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklandığı 03/11/2016 tarihi itibariyle gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun anlaşılmasına göre, kanun yararına bozma isteminin "3" no'lu bendinin yerinde olduğu kabul edilmiştir.

3-Sonuç ve Karar

a) Yukarıda açıklanan nedenlerle, tebliğnamenin "3" no'lu bozma isteminin içeriğine göre 1 ve 2 no'lu bozma istemleri hakkında bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,