KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/17950 E., 2018/18072 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Ek karar tarihi
- 15/04/2016
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, katılan vekili
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Hakaret eyleminden kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin reddine dair ek karara karşı sanık müdafiinin temyiz davası isteği ile sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz davası isteklerine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
a) Sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik hakaret eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin 15/04/2016 tarihli ek karara karşı sanık ... müdafii tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
b) Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
./..
.2.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/17950, K. 2018/18072, 23 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama