Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/18011 K.2017/17946

Tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle, 125/1, 86/2, 8/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis, 1.500, 00 Türk Lirası ve 3.000, 00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesine göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bakırköy 46.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve 2014/915 esas, 2015/557 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin, Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2016 tarihli ve 2016/1126 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2017 gün ve 28782 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında.

“Dosya kapsamına göre, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunduğu, buna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gerekçesi ile itiraz kabul edilmiş ise de, mercii kararının dayanağı olan 5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin yürürlüğe girme tarihinin 28/06/2014 olması,

yargılama konusu suç tarihlerinin ise 02/01/2014 ve 19/12/2013 olması karşısında, suç tarihlerinden sonra meydana gelen bu değişikliğin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun maddi ceza hukukuna ilişkin sonuçlar doğuran karma bir yapıya sahip olması sebebiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi uyarınca sanık aleyhine uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 46.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve 2014/915 esas, 2015/557 sayılı karar ile sanığın cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın karara itirazı üzerine, Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesince sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu, bu nedenle CMK’nın 231. maddesinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, itiraz yerinde görülerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını itiraz üzerine inceleyerek kaldıran merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanabilmesi için öncelikle,

- Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olması,

- Suçun CMK’nın 231. maddesinin 14. fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,

- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

- Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmaması,

- Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Anılan bu objektif koşulların gerçekleşmesi ile birlikte ayrıca “Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmasına” ilişkin takdire dayalı subjektif koşulun da gerçekleşmesi halinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanması olanağı bulunmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/02/2010 tarih ve 4/253-28 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CYY’nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın dosya içinde bulunan ve 27.01.2014 tarihinde alınan adli sicil kaydında gözüken tek ilama göre, Fatih 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 22.09.2010 tarih, 2010/1544 esas, 2010/781 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1-2. maddeleri uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hapisten çevrili adli para cezası ve tedavi ve denetimli serbestlik tetbirine birlikte hükmedildiği, hükümlünün infaz sırasında tedavi ve denetimli serbestlik tetbirine uymaması nedeniyle İstanbul 22.Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2013 tarihli kararıyla hapisten çevrili adli para cezasının aynen infazına karar verildiği ve bu kararın 24.07.2013 tarihinde infaz edildiği anlaşılmıştır

Anılan kararın kesinleşip infaz edilmesinden sonra 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 'un 68. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi değiştirilmiş ve 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2.fıkrası uyarınca, TCK'nın 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesine ilişkin düzenlemeye yer verilmiştir. Mahkemece, kanun yararına bozmaya konu bu dosyada hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği 18.06.2015 tarihinde TCK'nın 191. maddesi ile ilgili yasa değişikliğinin yürürlükte bulunduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteyen tebliğnamesinde, “5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin yürürlüğe girme tarihinin 28/06/2014 olması,

yargılama konusu suç tarihlerinin ise 02/01/2014 ve 19/12/2013 olması karşısında, suç tarihlerinden sonra meydana gelen bu değişikliğin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun maddi ceza hukukuna ilişkin sonuçlar doğuran karma bir yapıya sahip olması sebebiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi uyarınca sanık aleyhine uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilmiş ise de, itiraz mercii tarafından,

”sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu “gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

Sanığın dosyada bulunan ve 27.01.2014 tarihinde alınan adli sicil kaydında sadece TCK'nın 191. maddesi uyarınca verilen ve sonradan tedavi ve denetimli serbestlik tetbirine uyulmaması nedeniye verilen aynen infaza ilişkin ilam yer almakta hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bir karar yer almamaktadır.

Bu durumda, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması” objektif koşulunun oluşup oluşmadığının belirlenmesi için, adli sicil kaydında gözüken sabıkasına konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 'un 68 ve 85. maddele, TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler çerçevesinde öncelikle mahkemece uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak,

sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve bu gerekçeyle itirazın kabulü gerekirken “kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunduğu" biçimindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanağı bulunmadığı kabul edilip itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.