KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/18072 E., 2018/17396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Sanık hakkında denetim süresi içinde 20/05/2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/98 Esas ve 2015/131 Karar sayılı 10/07/2015 tarihli ilamı ile TCK'nın 86/1, 87/3 maddeleri uyarınca 7.000 TL adli para cezasına hükmedildiği gerekçesi ile açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmış ise de, bu ilama ilişkin kesinleşme şerhi denetime olanak verecek biçimde dosya arasına konulmadan ve bu hükmün yöntemince kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
2)Yerel Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,
3)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
./.. .2.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/18072, K. 2018/17396, 16 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama