Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/18144 K.2018/18073

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hakaret suçundan hüküm kurulurken tayin olunan gün adli para cezası, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemiş ve hükümden sonra ek kararla bu eksiklik giderilmiş ise de, temyize konu edilen hükümle ilgili olarak mahkemece dosyadan el çektikten sonra verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu, ayrıca gün para cezası TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemiş ise de; gün para cezası günlüğünün yasada öngörülen alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanması halinde temyizi mümkün hale gelebileceğinden, hükmün kesin olduğundan bahsedilemeyeceği ve bu sebeple hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın farklı zamanlarda, müştekiye karşı birden çok hakaret içeren mesajlar gönderdiğinin anlaşılması karşısında; hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezada artırıma gidilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./.. .2.