KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/18203 E., 2020/15575 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, hükmün açıklanmısının geri bırakılması TEMYİZ EDEN : Katılan sanık müdafii
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre
dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik vekalet ücreti istemi ile sınırlı olarak yaptığı temyizin incelenmesinde;
Katılan sanık ... hakkında yargılandığı aynı davada yaralama ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, katılan vekili tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, tehdit suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
C-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı verilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/18203, K. 2020/15575, 9 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama