Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/18254 K.2018/5173

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-14.04.2009 tarihli ilk hükmün, Dairemizin 04/06/2013 tarihli ve 2011/14823E-2013/17338K. sayılı ilamı ile "sanığın katılana yönelik söylediği iddia ve kabul edilen sözlerinin TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle bozulduğu ve Yargıtay ilamına da uyulmasına karar verildiği halde, sanık hakkında, TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden aynı kanun maddesinin ikinci cümlesi uygulanarak mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Suçun TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında olduğunun belirlenmesi halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,