Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/18403 K.2018/5095

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın tehdit suçunu kesin hüküm niteliğinde mahkumiyet hükmü kurulan kardeşe karşı yaralama suçu ile birlikte işlediği anlaşıldığından sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 231/11 inci maddesinin 1 inci cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, savunmasındaki anlatımı gözönüne alınarak olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip ilk haksız hareketin kimden geldiği araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,