KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/18534 E., 2018/10026 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
452 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)Sanık ... hakkında kasten yaralama eylemlerinden verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ve sanıklar ..., ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Sanık ... hakkında kurulan hükümde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2)Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlerde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 125.
maddesi kapsamındaki hakaret ve TCK'nın 86/2 maddesindeki kasten yaralama suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3)Sanık ... hakkında kurulan hükümde; UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 24/04/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında bu hususun araştırılmasından sonra, TCK'nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,
4) Sanık ... hakkında kurulan hükümde, kabule göre de;
a)Yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığı açık olarak gerekçeye yansıtılmadan hüküm kurulması,
b)Hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebi olan ve uygulanmasına engel sabıkası olmayan sanık hakkında mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/18534, K. 2018/10026, 21 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama