Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19115 K.2020/3132

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A-Sanık ... hakkında katılanlara yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyizinde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

1-Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tek tanık Abdullah Gökçe'nin sanığın katılana herhangi bir fiziki müdahalesi olmadığına yönelik tanıklığı ve katılan ...'ın soruşturma aşamasında herhangi bir yaralama eyleminden bahsetmemesi karşısında; katılanların beyanına ne suretle üstünlük tanındığı ve katılan ...'nın şikayetinde belirttiği ittirme şeklindeki yaralama eylemiyle, olay günü alınan kesin raporda belirtilen sol tibiada 1x1 cm ekimoz arasındaki bağlantının ne şekilde kurulduğu kararda yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık ...'ın savunmasında; katılanlar İmge ve Sabiha'nın kendisine hakaret ve tehdit ettiklerini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,