Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19213 K.2018/18741

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığın aşamalarda ''sen bittin, bu olay burada bitmez, seninle dışarıda görüşeceğiz'' şeklinde sözleri söylediğini savunması karşısında; sanığın "bu olay burada bitmedi seni geberteceğim'' şeklinde sözler söylediğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu açıklanmadan ve şikayetçinin iddiasına konu sözler nazara alındığında, eylemin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

2-İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi halinde "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,