Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19446 K.2018/785

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'in kasten yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ...'in hakaret eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin reddiine dair karar ve tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

a-Sanık ...'in hakaret eyleminden kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine mahkemenin, ceza miktarı nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı sanık ... müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2 maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,

b-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış

olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,