Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19774 K.2020/20094

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sadece mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen ve bozmaya konu edilen Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28.07.2011 tarihli sağlık kurulu raporunun suç tarihine yakınlığı gözetilmeden "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 09.11.2016 tarihli tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması, pişmanlığı dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşarak sanık hakkında erteleme kararı verildiği halde, yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyerek çelişkiye yol açılması,