Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19948 K.2021/3079

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihi ile sanığın temyiz talebinin tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun kabulüne göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri açısından;

Sanığın, birden fazla mağdura yönelik bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda mağdurları aramak ve birlikte ikamet ettikleri evin penceresinden mermi atmak suretiyle eylemleri gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK’nın 106/2-a, 43/2 ve 43/1. maddelerine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/4. maddesine aykırılık eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

a-Emanete kayıtlı mermi hakkında kriminal inceleme yaptırılarak 6136 sayılı Kanundaki yasak mermilerden olup olmadığının tespitinden sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Kabule göre ise;

6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen yasak niteliği haiz mermi bulundurma suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesi uyarınca önödeme kapsamına alındığı anlaşılmakla, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,