Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19963 K.2018/8410

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, müştekinin eşi tanık Emel Arslan'ın aşamalardaki beyanında, tanımadığı iki kişinin işyerine gelerek iddianamede belirtilen tehdit içerikli sözleri söylediğini belirtmesi, diğer sanık Özcan Turhan'ın hakkındaki Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/289 Esas 2015/161 Karar sayılı ilamda ise, tanık Emel'in müşteki eşinden boşandığını, tehdit içerikli sözler duymadığını ve konuşmanın içeriğini bilmediğini belirtmesi karşısında, tanık Emel'in beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve gerekirse sanıkla yüzleştirme yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın ''106/2-c'' yerine, "106/2-a'' olarak gösterilmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,