Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20125 K.2020/20394

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihinde anılan düzenlemenin yürürlükte bulunmaması nedeniyle daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın engel oluşturmaması karşısında, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın aşamalarda, katılanın babasına ait gecekonduyu, katılanın babasından satın aldığını, buna rağmen katılanın kira parası istemeye devam ettiğini savunması ve bu durumun katılanın kardeşi olan tanık ... tarafından doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin gerekçesiz olarak 2 yıl şeklinde fazla tayin edilmesi,