Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20163 K.2020/19826

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçunun silahla kasten yaralama suçuyla birlikte işlendiğinden uzlaşamaya tabi olmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın kendisini tehdit ettiğine ilişkin bir beyanda bulunmaması, duruşmada da tehdit etmediğini beyan etmesi, görgüye dayalı bir tanık beyanının bulunmaması ve sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinin müdafii hazır bulunmaksızın alındığından, 26/03/2014 tarihli sorgusunda inkar etmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağının anlaşılması karşısında; tehdit suçunun sübuta erdiğine ilişkin yeterli delil olmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de her iki suçtan kurulan hüküm yönünden;

a-Sanığın adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren tekerrüre esas Dörtyol 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/79 esas 2007/361 karar sayılı ilamı bulunmasına karşın, daha hafif nitelikte cezayı içeren İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/803 esas ve 2009/740 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ve aynı zamanda esas alınan bu ilamın esas ve karar numaralarının da 2008/800 esas ve 2009/470 karar olarak hatalı yazılması,

b-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

c-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,