Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20196 K.2021/427

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanığın katılan ...'e yönelik tehdit ve hakaret eylemlerini uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3-a maddesinde düzenlenen kardeşe karşı kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı anlaşılmış ise de.

7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine aynı mağdura karşı ibaresinin eklenmesi nedeniyle diğer katılanlar Tazegül ve Halime'ye yönelik tehdit suçlarının uzlaşma kapsamında kaldığı ve hakaret suçlarının da CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, sanığın her üç katılana yönelik 11/03/2014 tarihinde gerçekleştirdiği tehdit ve hakaret eylemlerinin aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içinde gerçekleşmesi dolayısıyla TCK'nın 43/2. maddesi kapsamında kaldığı da gözetilerek,

katılanlardan ...'e yönelik 11/03/2014 ve 13/03/2014 tarihli, Halime'ye yönelik 11/03/2014 tarihli tehdit ve hakaret suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre uzlaşmanın gerçekleşmemesi durumunda, diğer katılan ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen temel cezalar üzerinden üç katılana yönelik 11/03/2014 tarihli eylemlerden dolayı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra,

ayrıca katılan ...'e karşı 13/03/2014 tarihinde işlediği tehdit ve hakaret eylemlerinden dolayı da yine temel ceza üzerinden aynı Kanunun 43/1 maddesi uyarınca artırım yapılarak bulunacak miktarın önceki cezaya ilavesiyle sonuç cezanın saptanmasında zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise tüm suçlar yönünden;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,