Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20601 K.2020/20926

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, 15.02.2012 ve 24.02.2012 tarihlerinde ... XX XX nolu numaradan, ... XX XX nolu numaraya ve facebook adresinden gönderdiği mesajlarla katılanı tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda. 15.03.2012 tarihli kolluk tutanağı, vodafone tarafından düzenlenen fatura ve sanık ile müdafiinin aşamalardaki savunmalarından anlaşılacağı üzere, ... XX XX nolu numaranın katılana, ...

XX XX nolu numaranın ise sanığa ait olduğu, yani katılanın kullanımındaki numaradan suça konu mesajların sanığın kullanımdaki numaraya gönderildiği, sanık müdafii tarafından sunulan ekli temyiz dilekçesinden de anlaşılacağı üzere, atılan bu mesajlar nedeniyle, İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/39 Esas-2015/5 Karar sayılı ilamı ile katılan hakkında tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılan tarafından sunulan karşılıklı facebook yazışmalarında tehdit sözlerinin yer almadığı,

ayrıca sanığın , katılanın borcu olan parayı kendisine iade etmediği halde elinde bulunan katılana ait fotoğrafları internette yayınlayacağını söyleyerek şantajda bulunduğu iddia ve kabul edilmiş ise de; katılanın soyut beyanı dışında, sanığın kendi facebook adresindeki '' İstanbul feth edilirken gizli kalan resimler gizli kalan hikayeler gizli kalan sırlar gizli kalan konuşmalar inanın gizli değil yakında hemde çok yakında gün yüzüne çıkacak merak etme ey İstanbul '' şeklindeki paylaşımının katılanın kendisine olan borcunu ödemesine yönelik yaptığı bir paylaşım olduğuna dair her türlü şüpheden uzak,

yeterli ve somut bir delil olmadığı halde, sanığın savunmasına neden itibar edilmediği, katılanın beyanına, hangi delillere hangi gerekçelerle üstünlük tanındığı açıklanmadan, İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/39 Esas ve 015/5 Karar sayılı dosyası bu dosya arasında alınıp incelenmeden, eksik kovuşturma ve yerinde olmayan gerekçe ile sanığın üzerine atılı suçlardan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Şantaj suçu ile birlikte işlenmeyen tehdit suçu yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Şantaj suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

c-Sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince önceki hükümlerin aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, tehdit suçundan verilen hapis cezasının 5271 sayılı TCK'nin 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmesi,

d-(a) nolu bozma uyarınca uzlaşma sağlanamadığı takdirde; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

e-Şantaj suçundan kurulan hüküm yönünden; Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,