Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20870 K.2018/2005

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıkların aynı anda TCK’nın 125/3-a maddesinde tanımlanan suçu da işledikleri ve bu suçtan da hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi gereğince tehdit suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, dosya görüşüldü:

A-Sanık ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’nun TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Katılanın temyiz istemine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-08/06/2010 tarihli celsede, müştekiye yönelik tehdit suçları nedeniyle hüküm kurulmasının unutulduğu, 16/07/2014 tarihli ek kararla ise hükme bağlandığı anlaşılmakla beraber, yeniden duruşma açılarak karar vermesi gerekirken dosya üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca asgari 1/4 oranında artırım yapılması gerekirken 1/6 oranında uygulama yapılarak eksik hapis cezalarına hükmolunması,