Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20980 K.2019/12585

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın tehdit suçunu eşe karşı yaralama suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda kızı olan müşteki ...'ı tehdit etmediğini belirtmesi, olayın tek tanığı olan ...'in soruşturmada, sanığın müştekiyi tehdit ettiğine ilişkin bir beyanının bulunmaması, 02/04/2015 tarihli duruşmada sanığın müştekiyi tehdit etmediğini, 02/06/2015 tarihli duruşmada ise sanığın müştekiyi tehdit ettiğine ilişkin çelişkili beyanlarının bulanması karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair müştekinin soyut iddiası dışında mahkumiyetini gerektirir nitelikte kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Sanığın, yargılama sırasında inşaatlarda boyacılıkla geçindiğini, temyiz aşamasında verdiği dilekçesinde de sağlık sorunlarından dolayı çalışamadığını, çöp toplayarak geçimini sağladığını beyan etmiş olması karşısında, sanığın sosyal ve ekonomik durumu araştırılarak sonucuna göre taksit sayısının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 52/2-4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksit sayısının sanığın ödeme gücünü aşacak şekilde az belirlenmesi,