Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/21082 K.2019/1992

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen miktar itibarı ile kesin olan hükmün temyiz edildiği ve mahkemenin sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Kabule göre de; sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 106/1-1, 29 ve 62 maddelerinin uygulanması ile belirlenen 2 ay 15 gün hapis cezasının, aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir günü 20 TL'den paraya çevrilirken gün sayısının 75 yerine 150 olarak hesap edilmesi neticesinde sanık hakkında 1.500 TL yerine 3.000 TL olarak fazla adli para cezası belirlenmesi,