KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/21274 E., 2018/5301 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılmış ise de, bu hususun telafisi mümkün olmadığı belirlenerek yapılan incelemede,
1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan ve suç tarihinde onsekiz yaşını tamamlamadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 10 ay kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/21274, K. 2018/5301, 20 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama