KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/21367 E., 2018/11981 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık ...’un, hakaret suçunu uzlaşmaya tabi olmayan silahla tehdit suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve sanık ...'un hükümleri sanık sıfatıyla temyiz ettiği değerlendirilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık ...'a yükletilen tehdit suçuna ilişkin beraat ve sanık ...'a yükletilen hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik sanık ...'un ve katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanık ...'un, müştekiler ... ve ...'le kavga ettikleri esnada karşılıklı küfür ettiklerini belirtmesi, tanık ...'ın, tarafların karşılıklı hakaret ettiklerini beyan etmesi karşısında, kanıtlar tartışılıp reddedilmedin sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli ve kesin delil elde edilemediği biçimindeki dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,
b- Sanıklar ... ve ...'un diğer sanıklar ... ve ...'e ait evde kiracı oldukları ve evin elektriğinin kesilmesi nedeniyle çıkan tartışmada tarafların tehdit eylemlerini gerçekleştirmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/21367, K. 2018/11981, 20 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama