Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/21388 K.2018/9575

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Mahkemece sanık ...'nin yokluğunda karar verildiği ve MERNİS adresine tebligat yapıldığında da cezaevinde olduğunun UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucu anlaşılması karşısında, tebliğ tarihinde cezaevinde olan sanığa CMK’nın 35/3. maddesi de gözetilerek usulünce tebliğ olunması gerektiği gözetilmeden Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı, bu nedenle sanığın 31/08/2016 tarihli dilekçesi ile yaptığı temyizin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2016 tarihli redde ilişkin ek kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, basit yaralama ve hakaret suçları yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,