Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/21935 K.2021/2948

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Sanık hakkında mağdur ... ve müşteki ...'a yönelik zincirleme silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Müşteki Gökhan'ın 22.04.2015 tarihli oturumda, sanık ...'in annesini bıçakla tehdit etmediğini belirtmesi, mağdur ...'nin sanığın elinde bıçak olmaksızın kendisini sözle tehdit ettiğini beyan etmesi ve tanık ...'ın aşamalarda sanığın mağdur ...'yi sözlü olarak tehdit ettiğine dair anlatımı göz önüne alındığında; mahkemenin kabulünün aksine, sanığın mağdur ...'yi elinde bıçak bulunmaksızın TCK'nnı 106/1-1. cümlesi kapsamında kalacak şekilde tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında,

Söz konusu tehdit eyleminin uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3(a,e) ve TCK'nın 106/2-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama ve silahla tehdit eylemleri ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de.

7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi nedeniyle, sanığın mağdur ...'a yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eyleminin, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı, mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, müşteki ...'a yönelik silahla tehdit suçunda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

B-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Kasten yaralama suçunun silahla ve altsoya karşı işlendiğinin kabulü karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/3-a ve e maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği değerlendirilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, sanığın suç tarihi itibariyle hapis cezası mahkumiyetini içerir sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

D-Sanık hakkında silahla tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin tümü yönünden;

1-Soruşturma aşamasında kendisine yönelik yaralama, silahla tehdit ve hakaret suçlarını işleyen sanık ...'tan şikayetçi olan müşteki sanık ...'a CMK'nın 234/2. maddesindeki yasal hakları hatırlatılarak müşteki sıfatıyla dinlenmeden ve aynı Kanunun 238/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık ...'ın, müşteki Gökhan'ın boğazını sıkması ve bıçak çekmesi üzerine kendisini korumak için müştekiye vurduğuna yönelik savunması, olay hakkında bilgisi olan tek tanık İbrahim'in ise aşamalarda tarafların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıklarını ve bıçakla tehdit ettiklerini beyan etmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarında TCK'nın 29. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,