KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/22480 E., 2021/3685 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık, katılan vekili
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Sanık hakkında hakaret eyleminden hükmolunan mahkumiyet kararında öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... ve katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak,
yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "katılan sanık hakkında Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/115 E. 2014/13 K. sayılı dosyasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve kararın 13/03/2014 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinin devam ettiği, 6545 sayılı Yasayla CMK 231/8. maddesine eklenen denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez cümlesi nedeniyle" şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/22480, K. 2021/3685, 8 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama