Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/22765 K.2018/10865

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 26.09.2008 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu belirten müşteki ...'ye davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...'nin davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Avukat olan katılanın, müvekkil şirket vekili olarak haciz işlemleri için sanığın adresine gittiği ve borçlunun babası olan sanığın, apartmanın önüne geldiği, burada kendisinin oturduğunu söyleyerek haciz yapılmasına itiraz ettiği, avukat olan müşteki ...'nin üzerine yürüyerek" buraya tekrar gelirsen seni vururum buraya gelemezsin polis bile getirsen kapıyı açtıramazsınız "dediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, eylemin “yargı görevini yapan kişiye karşı görevi yaptırmamak için direnme" suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,