Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/22917 K.2021/6566

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

... (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/ 69 E. 2011/64 K sayılı ilamıyla mükerrir olan sanık hakkında hakaret suçundan seçilen hapis cezasının TCK’nın 50/2. ve 58/3. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesinin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmedilen 1500 TL sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentte miktarının, 1740 TL olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından, "1740 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "1500 TL" yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık hakkında katılan ...’e yönelik silahlı tehdit ve katılan ...’ya yönelik TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçlarından kurulan hükümlere gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında katılan ...’e yönelik silahlı tehdit suçu ile katılan ...’ya yönelik TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de; katılan ...’in beyanlarında, sanığın katılan ...’ya yönelik tehdit sözlerini kendisine yönelik silahlı tehdit eylemi sırasında katılanın yokluğunda söylediğini iddia etmesi, Züleyha’nın annesi Zülbiye’nin ise, sanığın, eşi İsmail’le telefonla konuşurken katılan ...’yı gıyabında tehdit ettiğini söylemesi,

Züleyha’nın ise, dayısı olan sanıkla bir husumetinin ve tartışmasının olmadığını tehdit sözlerini bizzat duymadığını, anne ve babasından duyduğunu söylemesi karşısında, öncelikle sanığın katılan ...’ya yönelik tehdit suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesi açısından, katılanın anne babası olan tanıkların çelişkili beyanlarına ne şekilde itibar edildiği,

beyanlardaki çelişki nedeniyle oluşan şüphenin ne şekilde giderildiğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde hükmün gerekçesinde açıklanıp tartışılması gerektiği, ayrıca sanığın katılan ...’yı tehdit ettiğinin kabulü halinde ise, sanığın katılan ...’e silahlı tehdit eylemi ile katılan ...’ya sözlü tehdit eylemine TCK’nın 43/2-1. maddesinin uygulanmasının söz konusu olacağı gözetildiğinde, belirtilen hususlardaki çelişki ve şüphe giderilmeden sanık hakkında, katılan ...’e yönelik silahlı tehdit ve katılan ...’ya yönelik TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçlarından ayrı ayrı yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) 1 nolu bozmaya uyulması halinde sonucuna göre, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre, uzlaşmanın sağlanması halinde ise sanık hakkında TCK’nın 43/2-1. maddesinin uygulama koşulları ortadan kalkacağından sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,