Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/23020 K.2021/5635

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında mala zarar suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlerin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'e yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

a-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

b-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye uygun olarak hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin tüm bölüm çıkarılarak,

yerine '' Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına '' cümlesinin eklenmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden ise;

İkinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılamamış ve başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, hükmün açıklandığı duruşmada Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olduğu ve farklı yargı çevresinde cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden, duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek, yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu temadi eden suçlardan olup ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği (08.05.2014) tarihine kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı, dosya arasında yer alan ekspertiz raporlarından sanığın 18.12.2013 tarihinde karıştığı kasten yaralama olayında elde edilen kovan ile temyize konu dosya da elde edilen kovanın aynı silahtan atıldığının tespit ediliği, dosya kapsamı ve UYAP kayıtlarından,

sanık hakkında 18.12.2013 tarihli eylemler nedeniyle Finike Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2014 tarihli iddianamesi ile kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı, Finike Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/940 Esas- 2015/474 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının 12.02.2020 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, temadi eden aynı eylem nedeniyle mükerrer olan davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddi kararı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-Kabule göre de;

aa-Sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından alt sınırdan hüküm kurulurken, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan aynı ve yerinde olmayan gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmak suretiyle hükümler arasına çelişkiye neden olunması,

bb-6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükmedilen ve TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca 10 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilen adli para cezasının, infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

d-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

e-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,